Team Hersenwandelingetjes

Momenteel zijn er maar weinig dagen dat het woord Socialrun niet voorbij komt. Niet zo gek, want over 12 dagen staan we aan de start van dit te gekke evenement. Vandaag was daar de allerlaatste teambijeenkomst van team Hersenwandelingetjes. Een toffe bijeenkomst vol met gesprekken over wat allemaal mee moet, welke wisselschema’s, maar ook hoe reageer je als je moe wordt?
Waar ik tijdens de eerste twee teambijeenkomsten als een enorm blij ei, misschien wat stuiterend, aanwezig was was ik vandaag wat stiller.

Stil omdat ik nog steeds niet helemaal kan geloven dat dit echt waar is. Vanmiddag stond er gewoon een heel team om mij heen gekleed in een Hersenwandelingetjes vest (Hier kreeg ik dus kippenvel van). Zij dragen nu allemaal de naam van mijn blog, een naam die ik op één van de zwaarste momenten van mijn leven heb bedacht. Voor de beeldvorming; ik zat in crisisopname, ik had me die avond op mijn kamer opgesloten. In die kamer was niks te beleven, alleen ik met de gedachten aan de dood. Maar naast het verlangen naar rust en er niet meer willen zijn was er  ook een verlangen naar begrepen worden. Die avond bedacht ik Hersenwandelingetjes, om vanuit daar een weg te schrijven door alle duistere gedachten in mijn hoofd. Er verschenen veel blogs, met allemaal een klein stukje uitleg over wat er in mijn leven speelt. De naam Hersenwandelingetjes heeft ons binnen het team nu al veel tijd gekost. Het zijn namelijk welgeteld twintig letters die je iedere keer weer op moet schrijven, maar toch ben ik nog steeds trots op deze naam.

Ook ben ik stil dat ik dit met mijn eigen familie vrienden en kennissen mag beleven. Vandaag besefte ik weer even hoe mooi en bijzonder het is dat ik aan de start sta met mijn hele gezin. Zij waren er toen ik met crisis opgenomen was, maar ze zijn er ook nu ik het idiote plan heb om 555km te gaan hardlopen (ik weet niet welke erger was voor hen..). Naast mijn eigen gezin zijn er nog vrienden die mij, maar ook mijn gezin door diepe dalen heen hebben geholpen. Naast die groep vrienden is er dan ook nog weer een groep bevlogen mensen die op een totaal andere manier bij ons team terecht zijn gekomen, maar ook vol enthousiasme deelnemen aan deze uitdaging. Zo ontzettend mooi om te zien hoe ieder zijn eigen weg vindt binnen het team en zijn/haar talent inzet!

En dan als laatste maakt het me stil wat dit hele team en avontuur nu al voor mij betekend heeft. Zoveel mooie gesprekken, ontdekken van grenzen, maar ook de liefde en energie die ik hier uit haal. Het is en blijft zo ontzettend waardevol dat ik mijn verhaal heb om weten te buigen naar, 26 mensen in een Hersenwandelingetjes vest die aan de start staan van de Socialrun. (en zoveel meer….)

3 thoughts on “Team Hersenwandelingetjes

  1. Lieve Marit,
    Wat zijn we trots op jou en de beweging die je hebt in/aangezet. En trots op de groep mensen om je heen die het aangaan. Jullie gaan individueel en met elkaar iets bijzonders beleven. Wat zal blijken in de maanden na de run.
    Liefs Frank

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *