Pillen, ze zijn niet de oplossing, maar zijn er wel om mij te ondersteunen. Tot voor mijn opname gebruikte ik vrijwel nooit en pilletje. Nu zitten de pillen in mijn dagelijkse routine.

Toch blijf ik pillen lastig vinden. Tijdens mijn opname ben ik gestart met antidepressiva en met slaapmedicatie. Beide troep als je het mij vraagt. Toch stemde ik ermee in, in de hoop dat ik mij iets beter ging voelen en beter ging slapen. Inmiddels zijn we een maand en vier verschillende pillen verder, maar slapen blijft nog steeds een probleem. Ook blijkt dat ik een te lage dosering van de antidepressiva krijg, waardoor ik ook nog niks van dit middel merk. Ik slik pillen waarvan ik alleen nog maar last heb van de bijwerkingen zonder dat ik iets merk van de werking.

In de kliniek had ik een psychiater die mij liever geen pillen gaf, nu heb ik een psychiater die meer van de pillen is. Ik ben nu twee keer bij deze man geweest en hij adviseerde beide keren om mijn huidige medicatie te verhogen. Hij stuurt hier op aan, maar geeft mij ook de ruimte, want ik ben de baas over mijn lichaam en dus ook de pillen. Ik vind het fijn dat ik de regie heb over wat voor pillen ik slik, maar het is ook lastig. Ik heb geen kennis over deze pillen. Ik slik liever niet te veel pillen als het niet nodig is, want het is troep, maar als het helpt? Wat als ik nou alle geadviseerde pillen slik en dat ik mij dan iets beter ga voelen?  Dan zou ik best wat pillen willen slikken. Het lastige is wel dat de bijwerking voor de werking komt. Het is zoeken in pillenland….. en dat is soms knap lastig.
Dit zoeken past in de algehele zoektocht waar ik inzit. Wat is handig en verstandig?
Voor nu weet ik het even niet, maar ik blijf zoeken….

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *